• 15 października 2013

Droga do rodzicielstwa

Naturalnym środowiskiem wychowawczym dziecka jest jego własna rodzina. To pierwszy wychowawca. W niej mały człowiek rozwija się, wzrasta i zaspokaja swe potrzeby psychofizyczne. Pozytywna atmosfera domu rodzinnego sprzyja harmonijnemu rozwojowi dziecka. Duże tempo dokonujących się przemian społecznych stanowi zagrożenie dla wartości rodzinnych.

Niekiedy własna rodzina nie może spełniać swej roli wobec dziecka, obserwuje się zakłócenia w jej funkcjonowaniu. Kiedy zawodzi pojawia się zjawisko sieroctwa. Obecnie jego skala wzrasta. Dzieciom sierocym, pozbawionym warunków do wychowania w rodzinie własnej organizuje się opiekę w instytucjonalnych lub rodzinnych formach opieki takich jak adopcja lub rodzina zastępcza. W placówce opiekuńczo-wychowawczej jest wiele dzieci, a każde chciałoby być tym jedynym, być „czyjeś”. Ulubiony wychowawca po pracy odchodzi do domu, przychodzi inny. I tak jest na co dzień, wciąż inne twarze, różne zmiany. Wychowanie instytucjonalne, nawet najlepiej zorganizowane nie jest w stanie zapewnić dziecku tego, co może mu dać rodzina.

Aby odczytać pliki w formacie PDF konieczne jest zainstalowanie programu Adobe Acrobat Reader